Er is zoveel in dit universum en op onze aarde in het bijzonder wat we als vanzelfsprekend aannemen omdat het allemaal zo mooi werkt. Maar de Christelijke astronoom Dr. Hugh Ross heeft zesentwintig verschillende kenmerken aangehaald over het universum die het mogelijk maken om het leven vol te houden. En er zijn drie-endertig kenmerken van onze melkweg, ons zonnestelsel en de planeet aarde die zo fijn zijn afgestemd dat ze leven laten bestaan. Vind ik het al knap van mijzelf dat ik het vlees, de aardappelen, de groente en het nagerecht zo kan samenstellen tot een fatsoenlijke maaltijd; hier praten we over negenenvijftig verschillende aspecten die allemaal in een perfect samenhangende balans blijven zodat wij daarin kunnen leven!

Onze aarde, bijvoorbeeld, is perfect ontworpen voor het leven. Het heeft precies de goede maat voor de atmosfeer die we nodig hebben. Zijn afmeting en corresponderende zwaartekracht houdt een klein, dun, maar niet te dun laagje gas vast die ons beschermd en ervoor zorgt dat wij kunnen ademen. Toen de astronaut John Glenn terugkeerde naar de ruimte, was een van de dingen waar hij versteld van stond, hoe dun en fragiel onze atmosfeer is, en dat maar vijftig kilometer boven onze aarde. Wanneer onze planeet kleiner was, dan kon zij, evenmin als Mercurius, voorzien in een atmosfeer. Als zij groter was, zoals Jupiter zou de atmosfeer onbelemmerd, voor ons giftige waterstof bevatten. De aarde is de enige planeet die een atmosfeer bevat die het leven kan onderhouden van mens, plant en dier.

De aarde is ook precies op goede afstand van de zon geplaatst. Wanneer we dichterbij waren, zouden we verbranden, wanneer we verderaf waren, zouden we bevriezen. Omdat de aarde net niet helemaal rond is betekend zijn ietwat ovale vorm dat we van kleine tot grotere temperatuursverschillen kunnen genieten die belangrijk zijn voor het leven. De snelheid van het draaien om zijn as, één draai per 24 uur, geeft de zon de kans om de aarde gelijkmatig te verwarmen. Vergelijk onze aarde maar eens met de maan waar gigantische temperatuursverschillen heersen bij gebrek aan voldoende atmosfeer of water om de energie van de zon tegen te houden of af te buigen.

Over de maan gesproken, het is belangrijk dat er enkel één maan is en niet twee of drie, en dat die maan in de juiste afmetingen op de juiste afstand van ons staat. De zwaartekracht van de maan zorgt voor eb en vloed die de wateren in beweging houden om stilstand te voorkomen. Water is een belangrijk element voor een 'precies goede' wereld. Planten, mensen en dieren bestaan voor het grootste deel uit water. Water is een eerste levensbehoefte en één van de dingen die de aarde uniek maken is de overvloed van water in een vloeibare staat.

Water is oppervlaktegevoelig. Dit betekent dat water opwaarts kan stuwen, tegen de zwaartekracht in, om vloeibare voedingsstoffen naar de top van de hoogste planten te brengen. Bijna alles in de wereld bevriest van de bodem af, maar water bevriest vanaf de oppervlakte naar de bodem. Bijna alles krimpt in wanneer het bevriest, maar water zet bij bevriezing juist uit. Dit betekent dat in de winter de vijvers, meren en rivieren op de bovenkant bevroren kunnen zijn, maar dat de vissen en alle andere watercreaturen daaronder gewoon kunnen leven. Het feit dat we allemaal leven op een 'precies goede' planeet en in een 'precies goed' universum is het bewijs dat dit alles gemaakt is door een liefhebbend God.
"Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit Zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben."  (Rom. 1:20)
Eerst zien, dan geloven...(?)
Een 'precies goed' universum
Het zeurende gevoel van 'zouden moeten'
Een moeder kan het bewijs ondervinden van een morele God wanneer haar kinderen, zonder dat het hun geleerd is, klagen dat iets 'niet eerlijk' is. Eerlijk? Wie heeft hun dat geleerd?

Hoe komt het dat niemand ooit een kind heeft hoeven leren over eerlijkheid, dat iedere vader of moeder de universele klacht hoort van zijn of haar kinderen: "Dat is niet e-e-e-e-e-r-lijk!" Het concept van eerlijkheid is een innerlijk bewustzijn dat er een bepaalde weg is van hoe dingen zouden moeten gaan. Dit houdt niet op bij vijfjarigen die zich in het ongelijk voelen gestelt omdat hun broertjes of zusjes langer op mogen blijven. Hetzelfde zien we aan de 'Red de Walvis"-stickers. Waarom zouden we de walvis redden? Omdat we voor de wereld zouden moeten zorgen. Waarom zouden we voor de wereld zorgen? Omdat we dat zouden moeten, daarom. Het is het juiste ding om te doen. Daar is dan die bewustwording van 'zouden moeten' weer.

Er zijn bepaalde waarden die je in alle menselijke culturen kan vinden, namelijk het geloof dat we sommige dingen gewoon doen omdat dat het juiste is. Moord bijvoorbeeld, is verkeerd. Liegen en bedriegen is verkeerd. Stelen ook. Waar komt dit universele besef van goed en kwaad vandaan? Wanneer we enkel van de apen afstammen, en als er niets anders bestaat dan ruimte, tijd en materie, waar komt dat toch dit morele besef van goed en kwaad vandaan?

Een moreel besef van goed en kwaad is niet verbonden met onze spieren, botten of ons bloed. Sommige wetenschappers denken dat het van onze genen komt. Dat het moraliteitsbewustzijn ons selecteert voor overleving en voortplanting. Maar op enig aandringen zullen ze je verzekeren dat het ultieme goed en kwaad niet bestaat in een meetbare manier en dat het alleen de illusie van moraliteit is die ons helpt te overleven. Maar wanneer er een wetenschapper de onderzoeksresultaten van een ander zou stelen en zou publiceren onder zijn eigen naam, dan zouden alle theorieën over 'moraliteit als een illusie' het raam uit vliegen. Ik zou geen enkele wetenschapper kennen die niet zou jammeren:" Dat is niet e-e-e-e-e-r-lijk!"  Het leven in de 'echte' wereld is het perfecte antigif voor ingewikkelde argumenten tegen goed en kwaad.

Geloofsverdediger Greg Koukl wijst er op dat schuld nog een ander teken is van het ultieme goed en kwaad. Het is verbonden met ons besef dat er dingen zijn die goed zijn, en dat er dingen zijn die verkeerd zijn. We voelen ons schuldig als we het gevoel hebben een morele regel van 'zouden moeten' te hebben overtreden. En dat gevoel doet pijn. Niet in ons lichaam, maar in onze ziel. Moreel geweld, is geen lichamelijke pijn van spijt. Het is een 'zielsletsel' die zielspijn veroorzaakt. Daarom heet het ook morele pijn. Dat is wat spijt is: morele pijn.  

De reden waarom bewustzijn van goed en kwaad aan de mens ten grondslag ligt, de reden waarom we allemaal de hang naar gerechtigheid en eerlijkheid hebben, is dat we zijn gemaakt naar een beeld van God, die rechtvaardig en eerlijk is. De reden waarom we voelen dat ons geweld aangedaan is, is dat een morele regel is verbroken, en je kan geen morele regel hebben, zonder dat Iemand die ons heeft gegeven! Telkens wanneer dat gevoel van "Dat is niet eerlijk!" in ons naar boven komt, is dat een wegwijzer die ons wijst naar het bestaan van God. Hij heeft in Zijn hele schepping overal van deze wegwijzers geplaatst. Daarom hebben wij ook geen verontschuldiging (Rom 1:20)
Bewijs van ontwerp impliceert een Ontwerper
Als je ooit in Mount Rushmore bent geweest of er foto's van hebt gezien, en je ziet dat gigantische beeldhouwwerk van de gezichten van vier Amerikaanse presidenten in die rots, dan kun je niet anders dan je verwonderen over de vaardigheden van de beeldhouwer. Het is onnodig om te vertellen dat het niet de erosie was van wind en regen die deze rotsen tot deze vorm hebben gemaakt. Dit heeft vaardige handen van een kunstenaar gevergd.

William Paley kwam jaren geleden met het overtuigende argument dat de gecompliceerdheid van een horloge zo geraffineerd was dat het nooit een product van de natuur kon zijn: een horloge vereist een horlogemaker. Op dezelfde manier is het zo, dat hoe meer we leren over onze wereld en onszelf, hoe meer we zien dat, net als bij een deskundig gemaakt horloge, onze wereld en wijzelf perfect gemaakt zijn middels een voorbedacht, vernuftig ontwerp.

Omdat we nu eenmaal in ons lichaam leven en zoveel van onze mogelijkheden als vanzelfsprekend hebben aangenomen, is het begrijpelijk dat we vaak het bewijs van creatie in onszelf niet zien, zoals het bijvoorbeeld voor een vis heel vanzelfsprekend is om nat te zijn.

Het grootste bewijs van ontwerp in de Schepping is waarschijnlijk wel DNA, het materiaal waar onze genen van zijn gemaakt, maar wat ook genetisch materiaal is voor alles wat leeft op de planeet Aarde. Een van de meest verbazingwekkende ontdekkingen over DNA is dat het een hoogst complexe informatieve code is, zelfs zo complex dat wetenschappers zich moeten inspannen om zelfs maar de kleinste portie van de vele genen in een organisme te ontcijferen. DNA bevat hoogst intelligente informatie; het is zelfs zo, dat wetenschappers hier codes, vertalingen en vergelijkingen voor gebruiken om te beschrijven wat het is, en hoe het werkt. Communicatie-ingenieurs en informatica wetenschappers vertellen ons dat je geen code kan hebben zonder een 'code-maker', dus het lijkt erop dat DNA de sterkste aanwijzing is in de wereld dat er een intelligente ontwerper is achter ons ontwerp.  

Dr. Richard Dawkins, een professor in biologie die boeken en artikelen schrijft om evolutie te verhogen, zei in zijn boek The Blind Watchmaker (De blinde horlogemaker):"Biologie is het bestuderen van gecompliceerde dingen die er de schijn van hebben dat ze ontworpen zijn met een bedoeling". Dus zelfs diegenen die wanhopig bang zijn voor de bedoelingen van ontwerp lopen er tegenaan.
Wie het bewijs van een ontwerper wil ontkennen is net zoals die dwaze visser. Als hij geen vis vangt, dan zegt hij: "Aha! Zie je wel? Er is geen vis!". Hij weigert de mogelijkheid te accepteren dat hij misschien wel een onbekwaam visser is. En omdat de wetenschap niet het ongrijpbare van het bovennatuurlijke kan meten, zijn er veel mensen die zeggen:"Aha, zie je wel? Er is geen Schepper!" Dwaze vissers ontkennen het bewijs dat God bestaat en dat Hij Zijn vingerafdrukken overal over onze planeet heeft achtergelaten.
Betrouwbaarheid van de bijbel
Hoewel iedere religie zijn eigen heilige boek heeft, onderscheidt de Bijbel zich toch van al die andere boeken. Het draagt de titel "Woord van God". Niet zomaar uit de lucht komen vallen, maar door God geademd, ingegoten in mensen toen Hij met Zijn gedachten en grote macht met hen communiceerde.

De Bijbel is geschreven over een periode van 1500 jaar, door ongeveer 40 verschillende schrijvers, op drie verschillende continenten. Zij schreven een grote gevarieerdheid aan onderwerpen en toch laten alle individuele boeken van de Bijbel een samenhangend geheel zien. Er is grote variëteit in de Bijbel, en tegelijkertijd openbaart het een verbazingwekkende eenheid. Het presenteert een telkens terugkerende boodschap: Gods liefde voor de mens en de wonderbaarlijke einden die Hij ging om dat te demonstreren.

Wanneer je een willekeurige krant opslaat, dan zul je daarin niet het soort overeenkomst en harmonie vinden dat het kenmerk is van de Bijbelse boeken. Een collectie van documenten die zo'n grote tijdsduur en afstand omspannen kunnen nooit dit kenmerk krijgen, tenzij het onder toezicht is van een Auteur die achter dit alles zit. De eenheid van de Bijbel is het bewijs van het bestaan van God. Een ander aspect is misschien wel een van de grootste bewijzen dat God bestaat en dat Hij tegen ons heeft gesproken in Zijn heilige boek: de vervulde profetieën. De Bijbel bevat honderden details van gebeurtenissen in de geschiedenis die werden geschreven alvorens één van die gebeurtenissen had plaatsgevonden. Alleen een soeverein God, die de toekomst weet en er voor kan zorgen dat het gebeurt, kan profetie schrijven die zo accuraat en -op den duur- altijd vervuld word.      
Vervulde profetieën is nog maar één ding waarmee God laat zien dat Hij bestaat en dat Hij zich niet stilhoudt. Hoe verklaren we anders de geschiedenis die van tevoren al geschreven is?
Jezus: het ultieme bewijs
Het meest verbluffende wat God ooit gedaan heeft om Zijn bestaan te bewijzen is toen Hij door de sluier tussen hemel en aarde kwam om onder ons te gaan leven als een mens. Jezus Christus was zoveel meer dan een grote leraar. Hij zei dingen die schokkend waren als ze niet waar waren geweest, maar hij onderlegde die met zelfs nog meer schokkende tekens om te bewijzen dat het wél waar was. Jezus beweerde geen profeet te zijn die sprak voor God, maar dat Hij God was in vlees en bloed. Hij zegt in Joh. 14:9 :"Ben ik zolang bij u, Filippus, en kent gij Mij niet? Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien; hoe zegt gij dan: toon ons de Vader?" en "Ik en de Vader zijn één"(Joh. 10:30). Wanneer Hem gevraagd werd of Hij de Messias was, de beloofde verlosser, dan zei Hij:"Ja."(Marc. 14:61-62, Matt 26:62-63, Luc. 22:76-70) Ook zei Hij in Joh. 8:58:"Eer Abraham was, ben Ik". Het feit dat zijn ongelovige luisteraars besloten om Hem te doden laat zien dat zij zich realiseerden dat Hij beweerde Yahweh, te zijn, de Almachtig God.

Toen Jezus vertelde dat Hij de Goede Herder was (Joh. 10:11) werden zij onmiddellijk herinnerd aan een passage in het boek Ezechiel, waarin God Zichzelf in vers 11 de Herder over Israël noemt. Jezus stelde Zich gelijk aan God. Maar woorden zijn maar woorden voor de mensen, dus ondersteunde Jezus Zijn woorden met wonderen en tekenen om zijn beweringen waarheidsgeldig te verklaren. Hij liet blinden weer zien, doven weer horen, kreupelen weer lopen, genas melaatsheid en dreef de boze geesten uit die bezit hadden genomen van de mensen. Hij stond zelfs op uit de dood.

Jezus liet zelfs Zijn gezag over de natuur zien toen Hij een geweldige storm kalmeerde met slechts één woord. Liet duizenden mensen eten van maar vijf broden en twee vissen, waar zelfs nog wat van over bleef. Hij veranderde water in wijn. Hij liep zelfs over water. Hij liet ons zien hoe God, de Vader is. Hij was God zelf in een mensengedaante. Hij was liefdevol en gevoelig, maar tegelijkertijd sterk en vastberaden. Kinderen en zwakkeren werden tot Hem aangetrokken als door een magneet, maar de arrogante mensen en de zelfgenoegzamen voelden zich door Hem bedreigd. Hij doordrenkte mensen met zegeningen en genade, onderwijl nooit Zijn Heiligheid en Rechtvaardigheid  compromerend.

Na het leiden van een perfect leven liet Hij ons Zijn liefde voor ons zien door te sterven aan een Romeins kruis, belovend dat Hij terug tot het leven zou komen. Wie anders dan God zelf kon zo'n belofte maken, en het dan ook nog vervullen? De letterlijke, lichamelijke opstanding van Jezus Christus is het uiteindelijke grootste bewijs dat God bestaat, dat Jezus zelf God is, en dat God in onze wereld is gekomen om ons de weg naar de hemel te wijzen zodat wij voor altijd bij Hem kunnen zijn. Hij zei:"Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij."(Joh. 14:6)

God bestaat, en Hij heeft gesproken. Hij maakte een 'precies goed' universum die is bestempeld met aanwijzingen van de Maker. Hij plaatste de ware wereld in onze harten, zoals Prediker ons vertelt, en ieder mens heeft een sterk moreel bewustzijn omdat we gemaakt zijn naar het beeld van een morele God. De bewijzen van creatie in onze lichamen, onze wereld en ons universum is een wegwijzer naar een liefdevol, intelligent Ontwerper achter dit alles. De eenheid van de Bijbel en de honderden vervulde profetieën daarin tonen de gedachte van God achter Zijn Schepping. En we hebben gezien dat Jezus de tijdspanne overbrugde om ons te laten hoe God er uitziet, en een deur naar de hemel heeft geopend. Jezus is het reinste bewijs van alles, dat God bestaat.
1999 Probe Ministries International
Vertaling: ©2002 Het Zoutvat
HOME